एक पाय नाचव रे गोविंदा....

घागरियाच्या छंदा, 

एक पाय नाचव रे गोविंदा ! ध्रु. 

बालरूप तव इवले  इवले 

असंख्य डोळे निवले निवले 

आनंदाच्या कंदा ! १ 

नवनीताने वदन माखले 

हास्य मुखावर प्रसन्न खेळे 

भुललो काम नि धंदा ! २ 

घराघरातुन तुझेच दर्शन 

हवे हवेसे मना बालपण 

तुझिया मधे मुकुंदा ! ३ 

नको नकोसे वसन तनावर 

सात्त्विक सुंदर ध्यान दिगंबर 

नंदाच्या आनंदा ! ४ 

रांगत रांगत श्रीहरी येशी 

कडेवरी तू नकळत बसशी 

सिंहासनी गोविंदा ! ५ 

बोल बोबडे गाणे झाले 

उभे राहणे नर्तन झाले 

श्रीहरी परमानंदा ! ६ 

गोकुळ हे तर सदनों सदनी 

माधव मुकुंद नामच वदनी 

मनो नभीच्या चंदा ! ७ 

तहान सरली भूक हरपली 

ब्रम्हानंदी लागे टाळी 

नमितो बालमुकुंदा ! ८ 

कवी : श्रीराम बाळकृष्ण आठवले 

(१९८७ साली बाळकृष्णावर लिहिलेली ही कविता .  बहुतेक कुठल्याश्या लहानग्याला पाहून ही कविता सुचली असावी. या काव्यातली पहिली ओळ फक्त पारंपरिक काव्यातली आहे आणि बाकी पूर्ण काव्य वेगळे आहे ).