तुझी भक्ति रामा आनंद देते!ध्रु.
बोरे वनीची
आस मनीची
रामास शबरी अशी मोहवीते!१
कृष्णा सुदामा
बहिश्चर आत्मा
पोह्यांची मुष्टी मातृस्तन्य वाटे!२
नको कर्ममार्ग
नको ज्ञानमार्ग?
मातेस लेकरू कैसे भरवीते!३
नाम वेदतुल्य
नाम देवतुल्य
रूपाची ओळख नामातच होते!४
रचयिता : श्रीराम बाळकृष्ण आठवले
गोंदवलेकर महाराज यांची प्रवचने मधील प्रवचन क्रमांक २२० (७ ऑगस्ट) वर आधारित काव्य.
भगवंताचे स्वरूप ज्याला समजले त्याला सृष्टीमध्ये सर्व ठिकाणी आनंदच दिसेल. भक्ति ही निश्चित श्रेष्ठ आहे. भक्ति म्हणजे परमात्मस्वरूपाचे परमप्रेम होय. कर्म, ज्ञान, योग ही साधने असून भक्ति हे साध्य आहे. नुसता कर्ममार्गी कर्मठ व जड बनतो. ज्ञानमार्गी माणसांना अभिमानाची बाधा लवकर होते. म्हणून खरा भक्त या सृष्टीला मिथ्या न मानता भगवंताची लीलाच समजतो. रूपाची ओळख खऱ्या नामानेच होते. जगत हे भगवंतापासून भिन्न नाही. जगतात आढळणारी सर्व रूपे भगवंताची आहेत. देशकालाच्या पलीकडे जे कायम राहते ते खरे सत्य. प्रत्यक्ष आकाराने आलेली अनेक रूपे नाहीशी झाली तरी त्यांचे नाव टिकून राहते. म्हणजे नाम हे देशकालाच्या मर्यादेच्या पलीकडे असते. म्हणून ते रूपापेक्षा जास्त सत्य होय व जे सत्य आहे ते श्रेष्ठ असलेच पाहिजे.
